|
|||||||||||||||
Glibberen en glijdenMet het winterse weer van de afgelopen week was het niet erg makkelijk om even naar buiten te stappen in de renkleren om een blokje te gaan lopen. En als je dan eindelijk denkt dat de dooi in gaat zetten zodat alle sneeuw eindelijk gaat smelten, vriest het 's nachts weer zodat alle straten in de buurt weer veranderen in een ijsbaan. Helaas heb ik geen schaatsen, dus was naar buiten gaan geen optie. Wat natuurlijk niet bepaald een goede voorbereiding is op een wedstrijd. Maar een goede voorbereiding op een wedstrijd op tweede Kerstdag is volgens mij sowieso al onmogelijk. Met al dat overvloedige eten wat je krijgt voorgeschoteld plus de nodige biertje die erbij worden gedronken. Dat bevordert de prestatie natuurlijk niet. 's Morgensvroeg waren we (een goede (loop)vriend van me, en ik) zo'n 40 minuten voor de start al aanwezig. Toch ging het rugnummer ophalen niet heel erg vlekkeloos. Dan nog maar even wat binnen zitten om wat Isostar te drinken. Toen we zaten, hoorden we een tafel verder iemand vertellen dat het laatste stuk van het parcours niet te belopen was. Later bleek overigens dat dit toch niet bij het parcours hoorde (hmm?). Het had immers de dag ervoor geregend en 's nachts had het weer gevroren, dus dat was een enorme ijsbaan geworden. Dus mijn vriend en ik gingen dat stuk maar even lopen als warming-up, en het was inderdaad onmogelijk om daar te rennen. We waren al bang dat het parcours grotendeels zo zou zijn, dus lieten we onze doelstellingen al meteen varen (voor mij onder de 20.30 over 4860 meter). Na de start lekker dringen, zoals dat hoort bij een wedstrijd op smalle bospaadjes. Het eerste rondje van, ik schat, een ruime kilomter ging uitstekend voor mijn gevoel. Ook maar weinig gladde stukken te bekennen. Voor het tweede rondje ook iemand gevonden met precies mijn tempo zodat ik wist waar ik niet moest lopen en ook een beetje uit de wind bleef. Perfect dus. Naarmate het tweede rondje meer vorderde, werd het parcours gladder en gladder. Steeds vaker moest ik het tempo dus weer laten zakken, want ik wilde vooral nog heelhuids tweede Kerstdag kunnen vieren. Op een gegeven moment keek ik op mijn horloge en zaten we al rond de 18 minuten. Ik wist waar we zaten en dat het nog een heel eind was voordat we bij de finish zouden zijn. Ergens op een kruispunt in het bos was het helemaal onmogelijk om te rennen, en moest ik een stukje wandelen. Hier rechtdoor nog verder het bos in, ik begon nu te denken dat ze onze de lange route van 's middags (9,7 km) lieten lopen. Maar een paar honderd meter verder begonnen mensen terug te rennen. Daar ga ik niet heen, veel te glad daar, hoorde ik mensen zeggen. Ik zag ook mijn vriend terug komen en die zei dat ik me maar moest omdraaien. Dus maar netjes achteraan aangesloten, weer wandelen omdat het veel te druk was op dat kruispunt. Inmiddels was ik zo getergd, en dat terwijl ik aardig stuk zat, dat ik iedereen als een gek begon in te halen. Nu renden er ook lopers voor me die niet hadden omgelopen en dus eigenlijk de hele wedstrijd al ruim achter me hadden gelopen. Omdat mijn tempo nu zo hoog lag, moest ik af en toe door de struiken springen om andere lopers te kunnen inhalen. Ik rende als een idioot. Waar het vandaan kwam, wist ik niet, maar hard ging het in ieder geval. Op de laatste 200 meter zag ik die vriend weer voor me rennen, dus ik besloot er nog een sprintje uit te persen en op de laatste 10 meter haalde ik hem dan ook in (overigens rent hij normaal op de 5 km een dikke minuut sneller dan ik). Mijn eindtijd was 24.26, maar wat dit nu waard was? Het parcours was sowieso al veranderd bleek achteraf. En ik heb dus een stuk omgelopen. Desalniettemin was het gevoel goed, en uiteindelijk was ik slechts 1.16 verwijderd van plek 4 bij de mannen onder de 35 jaar. De nummer 3 lag daar 4 minuten voor, en die had dus niet omgelopen. Wel jammer dat ik de precieze afstand niet te weten kom, maar zoals gezegd overheerst het goede gevoel. Dus op naar de volgende wedstrijd volgende maand. De Schuttersparkloop in Brunssum of de Abdijcross (tevens Limburgs Kampioenschap Cross) in Kerkrade. Iedereen alvast een goeie roetsjm, oftewel de beste wensen voor 2010 en veel loopplezier/ succes! Reacties op Glibberen en glijden
|
|||||||||||||||
| |
|||||||||||||||